U bent hier: HOME > Senioren > Dames > Dames 1 > Weblog D1

Belangrijk nieuws


Sponsors




Activiteiten

  • Geen activiteiten gevonden.

Bij deze wil ons eigen dames 1 graag hun welgemeende excuses aanbieden aan de scheidsrechter die de wedstrijd op 12 november floot. De benoeming in het wedstrijdverslag was alles behalve onaardig of beledigend bedoeld. Helaas werden de juiste woorden niet gevonden, waardoor zijn rol gedurende deze wedstrijd uit verband is gehaald en het wel zo is overgekomen. Wij willen via deze weg nogmaals sorry zeggen en laten weten dat wij het enorm waarderen dat er zoveel vrijwilligers zijn die hun vrije tijd opofferen om onze wedstrijden te komen fluiten en dus in goede banen te leiden.



Havoc 2 - TFC 1

Uitslag: 3-2

Datum: 5-11-2016

Haps lik weg!

5 november.. De dag waarop Peggy & Henk het team beter leerden kennen en Sofie & Annie Sugar Lee Hooper. Er stond een teamuitje op het programma. De dames hoefden pas om 19u in Haps aan te treden, dus er was genoeg tijd en ruimte voor eten, drinken en wat teambuilding. Om 15u werd iedereen bij onze jongste telg verwacht.

Je zou denken, omdat we onszelf toch graag een volleybalteam noemen, dat we daarin zouden excelleren. Kijkend naar de hoeveelheid eten op tafel durf ik dat toch ter discussie te stellen: volleybalteam of vreetmachine? Er was in ieder geval eten in overvloed. Peggy had gedacht haar plek binnen het team te versterken door het maken van pompoensoep en cheesecake. Ze had gelijk. Ook bij vrouwen blijkt liefde door de maag te gaan. Peggy, we love you! Daarnaast waren er nog delicatessen als stokbroodjes met brie, rouwe ham, zalm, knoflookchampignos (hahahaHA-voc) en meer.. We kwamen niets te kort. Organisatie, nogmaals hartelijk dank!

Ondertussen deden we nog een spel waarin we elkaar beter leerden kennen, zover dat nog kon. En dat bleek mogelijk. Zo hebben Sofie & Annie elkaar gevonden in de strijd tegen de rest. Waar zij normaal afzonderlijk van elkaar voor de gek werden gehouden, bundelden zij hun krachten en kozen ze ervoor de vernedering nu als duo op te zoeken. Het gezelschap voerde een gesprek over Sugar Lee Hooper (vraag me niet meer waarom) en zo zei de een zachtjes tegen de ander: 'Wie is Sugar Lee Hooper?' Waarop de ander nog zachter, maar niet zachtjes genoeg, zei: 'Weet ik niet, maar vraag het maar niet, want anders vinden ze ons weer dom!' Mag ik even voorstellen: Mevrouw Sorry en Britt Dekker dames en heren. Britt Dekker aka hitsige tante aka Annie aka Annelie vond het net nieuwste duo een daverend succes, maar kon het niet laten om nog even in haar eentje de spotlight op te zoeken. Helemaal alleen leerde zij ons opnieuw tellen van 60 tot 0: '60 - 59 - 58 - 56 - 55..'

Tot zover de rekenles. Er werd namelijk nog meer geleerd. Zo bleek Romanie Otto toch te verkiezen boven haar grote liefde bitterballen. Lieke houdt niet van slome mensen, Lynn is grappig als ze op de grond zit (of was het als ze dronk? Of was het de combinatie?), Sanne was fan van High School Musical, Taylor vindt clowns iets minder leuk, Peggy 'schijnt' chaotisch te zijn, Sofie kan geen nee zeggen, Annie heeft verschillende bijnamen waarvan Britt Dekker de kroon spant, Manon is de beste in gym, Iris houdt niet van tuttenbellen, Henk verliest het liefste alles behalve zijn geduld en Maartje is verliefd op een andere man: Tije. Nu dat allemaal duidelijk was, kon de wedstrijd tegen Havoc dames 2 starten.

Door het verleden wisten we nog goed dat de service van Havoc een sterk wapen was waar wij punten op konden verliezen. In de eerste set hadden we deze goed onder controle met de pass waardoor Sanne de luxe had om iedere aanvalster aan te kunnen spelen. Zolang dat lukte, had Havoc niets te zeggen: 16-25. Door één wissel aan de kant van Haps werd het wedstrijdbeeld toch anders. Nummer 29 bleek over een sterke float te beschikken, waar wij in de slotfase geen grip op kregen. Zij serveerde van 17-17 weg naar 23-17 en daarmee was die set beslist: 25-19. De derde set was nagenoeg hetzelfde. Zij serveerden steeds beter. Wij verzorgden steeds slechter de pass, waardoor het afmaken ook een moeilijk verhaal werd: 25-18. In de vierde set leek het er ook lange tijd op dat we deze zouden afgeven. Constant liepen we 2 tot 3 punten achter de feiten aan, totdat wij het wapen van Haps tegen henzelf gingen gebruiken. Lieke en Sanne hielden hun hoofd koel en serveerden een aantal moeilijk ballen waardoor we nipt de set binnen wisten te slepen: 24-26. Je leest het goed; we speelden weer een vijfde set. In deze set ging het gelijk op en zat het venijn 'm in de staart. Bij een stand van 13-12 koos de scheids ervoor een bal uit te fluiten die in viel, waarmee Havoc op matchpoint kwam in plaats van dat wij langszij zouden komen. Een punt later was de wedstrijd gespeeld en trokken zij aan het langste eind: 15-12.

Jammer, maar het mocht de pret voor de rest van de avond niet drukken. Waar de dames die in het veld hebben gespeeld het verlies van zich afspoelden onder de douches, besloten Taylor en Lynn dat te bewerkstelligen door het nemen van een shot: Haps lok weg. De avond kon beginnen en de shotjes bleken de eerste van velen. Op het programma stond namelijk shotjesbowlen. Het spel zoals eenieder het kent, maar waarbij je shotjes kon verdienen door opdrachten van de dj uit te voeren of een strike te gooien wanneer de goude kegel vooraan stond. In beiden bleken wij uitmuntend te kunnen presteren. Meerdere shotrondes zijn verdiend en verorberd. Naast alcohol kwam ook slagroom nog in het spel. Romanie was namelijk jarig (25 voor de 2e keer) en kreeg als cadeau een heuse lapdance van een mannelijke speler op de baan naast ons. Levi bedankt. Het kind verkiest deze 25e verjaardag boven de vorige; zeker na jullie onderonsje (en dat van Peggy en Sofie) op de bar. Het bleek heerlijke slagroom te zijn..

Haps lik weg!



TFC 1 - VVC Vught 1

Uitslag: 2-3

Datum: 22-10-2016

Als je met libero speelt, heb je eigenlijk niet meer dan 7 speelsters nodig om een team te vormen. Iris kwam ook tot deze conclusie en besloot daarom haar plek af te staan aan Peggy en zelf naar Mexi & co. te vliegen. Gezien ons blessuregevoelige verleden durfde Henk het niet aan zonder wissels en daarom is Jessie gevraagd. Nog ontzettend bedankt. De wedstrijd kon beginnen..

VVC Vught bleek in de veronderstelling te zijn ons gemakkelijk met 0-4 op te drollen. Leuk geprobeerd, maar ze moesten het met een zwaarbevochten 2-3 overwinning doen. De dames uit Vocht gingen wel voorspoedig van start. Al snel keken wij tegen een behoorlijk achterwerk aan: 1-8. VVC Vught dacht daarmee de eerste setwinst al binnen te hebben. Fout gedacht. De dames hebben niets geleerd van de erg "gezellige" uitwedstrijd afgelopen seizoen. In die wedstrijd stonden wij namelijk op het punt de vierde set, en daarmee de wedstrijd, te verliezen: 18-24, maar verrasten wij vrie... uhm; verrasten wij vijand en vijand door die set alsnog te winnen en de vijfde set eruit te slepen. En zo zal geschieden: 25-22. BOEM!! Niks 0-4. De wedstrijd bleek een gevecht te worden met jawohl, weer een vijfde set die zou bepalen wie er met de winst vandoor ging. Helaas.. Zij, niet wij.

Een weetje: 3 thuiswedstrijden, 3 vijfsetters. We zijn in ieder geval kontstant.

Nog een ander leuk weetje: Lieke de Groot heeft een nieuwe techniek geïntroduceerd die vanaf heden haar naam draagt: de De-Groot-Service. Een soep-ele sprongservice waarbij u de bal over het net speelt door beide handen te gebruiken. De scheids keurde hem goed, dus wij ook.

Volgende week heeft onze tegenstander geluk, want wij komen niet in actie. Daarna treden we op 5 november aan om 19.00u in Haps. Komt dat zien!



TFC 1 - Dunamis 1

Uitslag: 3-2

Datum: 08-10-2016

Kopiëren, plakken: 'De wedstrijd viel namelijk samen met Festyland en dat luidt traditioneel een verliespartij in voor de TFC teams. Dames 1 was hier echt niet helemaal van op de hoogte en won pardoes de eerste set met 25-9. Daarna werden ze er fijntjes op gewezen dat dit echt niet kon en namen ze de tijd om set 2 en 3 te verliezen om er vervolgens een vijfde set uit te slepen. Deze werd ook nog eens per ongeluk gewonnen. Schande!'

Einde bericht

Enkele vergeet-me-nietjes:

1. Peggy speelde haar eerst punten. Jeej!

2. Taylor keek vanaf de kant, in haar rolstoel, toe. Boe!

3. Annie heeft iets met haar hoofd tijdens wedstrijden. Auw!

4. We hebben wel eens beter gespeeld.

5. Heren 1 pesten met weer een vijfde set lijkt ons nog niet te vervelen!



VC Volt/ Flip Schoonmaak 3 - TFC 1

Uitslag: 4-0

Datum: 01-10-2016

Ik lees ons vorige wedstrijdverslag nog even terug en zie dat ik het toch echt gezegd heb: 'De eerste van hopelijk velen..' Het seizoen is nog maar net gestart, dus de "velen" zullen er nog zeker komen. Maarrr.... Gisteren even niet. Met flinke cijfers werd de wedstrijd verloren en gingen wij met lege handen terug naar de Peel. Ik wijd het aan iets in de lucht in Cuijk. Heren 2 zal het met me eens zijn..

Na de winst van vorige week hadden de dames er zeker weer zin in. Weliswaar nog steeds met een krappe selectie (zie: Maartje geniet en herstelt nog van de komst van nummer 1 supporter Tije. Lynn is in 1 week nog niet wonderbaarlijk genezen en Peggy had een date met de originele klederdracht van Volendam) gingen we ten strijden tegen het nieuwe VC Volt; nieuw in de naam, maar niet in speelsters. Het waren dezelfde dames als het vroegere dames 2 (dacht ik?) van Shock '82; een team waar we altijd leuke potjes tegen spelen. De zes die het mochten gaan proberen, waren: Sanne als spelverdeelster, Romanie op de diagonaal, Lieke en Iris (carrièreswitch, jawel!) op de midden, Taylor en Sofie op de buiten en Annie als libero voor de midden aanvalsters.

Al snel bleek dat die lucht in Cuijk echt wel iets deed met VC Volt, in positieve zin, maar ook met ons, in negatieve zin. Zij hadden een sterke servicedruk, een goede aanval en zaten constant op de plekken waar wij probeerden te scoren. Wij daarentegen kregen de servicepass niet onder controle, zaten op de plekken waar zij juist niet probeerden te scoren en kregen weinig ballen op de vloer geslagen of geprikt. Als klap op de vuurpijl viel Annie ook nog uit met hevige hoofdpijn, omdat ze hoopte een bal met haar gezicht in plaats van met haar handen te verdedigen.

Zoals ik al zei: er hing daar iets in de lucht. En helaas bleek het een keihard verlies van 4-0 voor ons te zijn. Heel leuk om, na deze domper, zo'n berichtje op Facebook te zien waarin gezegd wordt dat de uitslagen alleen maar positief zijn. Dames 1 geeft geen commentaar en zuipt eerder een glaasje wijn om dit verlies te vergeten. Voor alle anderen: van harte gefeliciteerd met de overwinningen! Hopelijk hebben jullie geen hoofdpijn van de hoeveelheid wijn die gezopen is om dit te vieren?

Maar goed, snel vergeten en hopen op betere tijden. Volgende week proberen we het gewoon opnieuw. Om 16.00u, thuis tegen Dunamis 1. Een wedstrijd in een berucht weekend waarin wij iets moeten bewijzen: TFC 1 en Festyland kunnen heel goed samen. Zo niet, dan zit ook daar misschien een luchtje aan? Komt dat in ieder geval zien en moedig ons aan!



TFC 1 - SOMAS/Activia 3

Uitslag: 3-2

Datum: 24-9-2016

Het seizoen 2016-2017 is sportief begonnen, maar dat was afgelopen zaterdag niet het enige leuke nieuws van de dag. TFC is een supporter en toekomstig sterspeler rijker en wel de kersverse zoon van Maartje en Peter. Namens ons allen van harte gefeliciteerd en we zullen Peter van de Ven alvast tippen over upcoming talent Tije Schmeits: Peter, bij deze, over een jaartje of 16 mag er een plekje vrij worden gehouden in het eerste herenteam van onze club!

Na het ontvangen van dit heuglijke nieuws mocht dames 1 voor de eerste keer aantreden dit seizoen. Het dames 1 wat enigszins veranderd is na de laatst gespeelde wedstrijd in het seizoen 2015-2016. Met de komst van Tije is Maartje nog een tijdje afwezig binnen de gele lijnen. Zo ook Lynn, die kampt met een zware schouderblessure. Maar er zijn ook "nieuwe" aanwinsten waar wij erg blij mee zijn. Oude bekende Peggy van Zutven is terug bij haar jeugdliefde TFC, na een zinderend avontuur bij de roze vogels in Gennep en een sabbatical van een aantal jaar. Hoewel ze deze wedstrijd nog toekeek vanaf de bank in verband met een operatie aan de blinde darm zal zij deze week haar sportschoenen uit het vet halen en de zaal in sporttenue betreden. Annelie Habraken is, na een tijdje gedwongen rust en een leuke sportieve tijd bij dames 2, ook weer terug in het ouderlijk huis. De dames waren er klaar voor dus zouden ze alles op alles zetten om het SOMAS/Activia moeilijk te maken.

De eerste set hadden we het zwaar. We moesten wennen aan elkaar, aan de nieuwe posities en aan de tegenstander. Na jaren zonder libero te spelen, zochten we naar de juiste flow van het opnieuw spelen met een libero. Gelukkig bleek dit laatste niet moeilijk en was het zoeken van korte duur. Annelie, liefkozend Annie genoemd, speelde een dijk van een wedstrijd; alsof ze nooit bij ons weg is geweest. Annie, welkom terug meid. We missed you! Het zware kwam vooral voort uit het sterke spel van Activia. Ze verdedigden veel en benutten hun kansen. Wij kregen die ook, maar benutten ze niet: 15-25. Het was duidelijk dat we er met dit spel niet zouden komen. Er moest iets veranderen. Dezelfde zes (Sanne, Romanie, Lieke, Manon, Sofie en Taylor) werden opnieuw het veld in gestuurd en al snel bleek dat de wenperiode was afgelopen en we het nu serieus meenden. Kansen werden benut, de servicedruk werd vergroot en ook wij begonnen veel te verdedigen. Het was een nek aan nek race waarbij wij aan het langste eind trokken: 27-25. Terrorveen kwam los en Activia bleek een kleine dreun te hebben opgelopen in de tweede set. Al vroeg in de derde set namen wij namelijk, door een mooie servicereeks van Lieke en fantastisch tactisch spel van Romanie, de voorsprong die we niet meer afgaven: 25-20. Nog één set waren we verwijderd van onze eerste winst dit seizoen. Correctie: twee sets. We zouden TFC dames 1 niet zijn als we de kans op een vijfde set en het pesten van onze heren zouden laten lopen. Dus helaas werd set 4 verloren (21-25) en kwam het voor de zoveelste keer aan op verlenging en dus een vijfde set. Ik hoor heren 1 nog zuchten.. Sorry mannen! Desalniettemin zou die vijfde set de onze zijn. Niet voor niks heten wij in de wandelgangen de 'koninginnen van de vijfde set'. Dus met volle moed en een frisse Iris, die gewisseld was voor Sofie, traden wij voor de vijfde keer die dag aan. En jawel.. We deden onze naam eer aan. De vijfde set werd gewonnen met 15-13.

De kop is eraf. De eerste van hopelijk velen is binnen. Volgende week zullen wij opnieuw gaan voor de winst en dat tijdens onze eerste uitwedstrijd: 18.30u in Cuijk tegen het nieuwe VC Volt/Flip Schoonmaak 3. Komen jullie ook?