U bent hier: HOME > Senioren > Heren > Heren 1 > Weblog H1

Belangrijk nieuws


Sponsors




Activiteiten

  • Geen activiteiten gevonden.

TFC Heren 1, de voorbereiding deel 2

Voor degene die geen idee hebben hoe ze op deze pagina terecht zijn gekomen: Mijn excuses. Misschien ben je getagd (zonder terugtags!), of is iemand uit je vriendenlijst in onderstaand epistel vernoemd. Je bent niet verplicht verder te lezen, het is op eigen risico.

Voor degene die wel weten waarom ze hier zijn, en misschien wel bewust dit verhaal hebben opgezocht, dank je wel dat je de moeite neemt. Ik heb me twee jaar lang ingehouden, heb wel een boekje gepubliceerd (ISBN 978-94-6295-277-5, maar daar staat weinig in over volleybal of slechte grappen) en mag nu weer los. Komend seizoen ga ik mijn best doen om zoveel mogelijk onzin te verzamelen en te verpakken in een verhaaltje, die je hier, op dit interactief medium kunt lezen. Dat is een hele stap voorwaarts ten opzichte van de laatste keer dat ik een verslagje schreef. Dat was namelijk op 22 mei van afgelopen seizoen, met als titel: De voorbereiding is begonnen. Dat verslag heeft echter nooit enige vorm van grote bekendheid verkregen, aangezien iemand met de codes van terraforza.nl deze nog steeds niet heeft geplaatst.

Laat ik eerst beginnen met netjes voor te stellen, want misschien heb je nog nooit van me gehoord of gezien. Dus: Peter Schmeits.
Laat ik ook even kort het team, de helden van het eerste van TFC introduceren: Pepijn en Casper Scholten, Wouter en Stijn van Ras, John Coppens, Rob van Amsterdam, Ruud Janssen, Olaf Wouters, Bas Gaertner, Jasper Pieterse en ikzelf mogen komend seizoen de mooie shirtjes vullen. Daarnaast hebben we Peter van de Ven als coach, Gijs Bruisten als assistent en Tim van der Rijt als vaste supporter. Om die selectie was trouwens nogal wat te doen. Zo zouden Stijn en Wouter alleen in het eerste zitten omdat hun vader toevallig de voorzitter van de vereniging is. En de selectie van Casper en Pepijn heeft zeker niks te maken met een vader die zitting heeft in de TC. Nee, dan John, die zichzelf heeft ingekocht door papa een sponsorcontract te laten tekenen. Gelukkig had Niels van den Acker niet meer geld over om een plekje te kopen, anders zaten we daar ook langer dan één wedstrijd mee opgescheept (zie verslag laatste wedstrijd vorig seizoen, op een site die niemand kan vinden; red). Maar goed, laten we het over volleybal hebben, want daarvoor ben je hier.

Trainer Peter wilde dit seizoen fanatiek van start gaan. En omdat je de helft van de wedstrijden niet in eigen zaal schijnt te spelen, werd de voorbereiding ook begonnen in een hal in Venhorst. En tja, wat moet je er van zeggen: het was voor niemand echt leuk. Het was te warm, te vochtig, Gijs was te fanatiek, je kent het wel. Om ook voor te bereiden op de zaal in Odiliapeel werden nog twee trainingen afgewerkt op Hemelrijk. Dat dit niet echt een representatieve ondergrond was voor een zaalsport, moesten we maar met een korreltje zand nemen.

Het eerste wedstrijdje werd gespeeld in Veldhoven, bij Nuvoc, mijn cluppie van de afgelopen twee seizoenen. Het is jammer dat er geen publiek was, want het werd een ware Gala voorstelling. Helaas hadden we alleen met Mikasa getraind, dus dat viel een beetje tegen. Bovendien traden we aan met 9 mensen, maar daar waren Gijs en de trainer al bij ingecalculeerd. Na oneindig veel sets verdeeld over twee sessies werd besloten dat de vernedering wel genoeg was en begaven de mannen zich naar de sauna’s die doorgingen als kleedkamers.

De week daarop was een weekend gepland dat tot in de puntjes was voorbereid. Er werd een mooi bed en breakfast geselecteerd in hartje Drunen. Lekker water, gastvrij en modern ingericht. Dat waren de speerpunten van dit bedrijf. De vrijdagavondgangers verzorgden zichzelf speciaal met bier (het speciale was dat het warm bier was) en verkenden vast de lokale kroeg. De zaterdaggangers voegden zich, het woord zegt het al, op zaterdag bij de vrijdaggangers om een driekamp af te werken met maar één andere tegenstander. Dit betrof een team uit Houten waar een aantal sets tegen werd gespeeld. Geen idee wat de uitslag was. Na de wedstrijd werd een fatsoenlijke kroket genuttigd en genoot men van de omgeving, zoals die hond op nummer 13. Omdat je op 1 kroket niet kunt leven, werd een hoofdgerecht genuttigd bij Polonia en Hugo. Na een aantal koude pilsjes (nee, we hoeven echt geen koffie Bep) was het toch echt tijd om Drunen onveilig te maken. In de naastgelegen kroeg, werd 1 biertje gedaan en omdat we de enige waren in de kroeg, de muziek steeds slechter werd, viel het wijze besluit om dan maar 10 euro entree te gaan betalen om Def Rhymz te zien in het uitgaanscentrum van Drunen. De avond was de 10 euro entree meer dan waard. Niet omdat Def Rhymz nou zo goed was, maar onder andere doordat:
- Gijs een gewoonte er van maakte om ieder uur zijn shirt opnieuw te bevochtigen.
- Rob achter de vrouwen dacht aan te gaan, maar de enige billen die hij raakte van een man bleken te zijn, maar daarover later meer
- Ruud dit alles gemist heeft omdat hij al ging slapen voordat we vertrokken.

Een enkeling werd wakker gehouden door een kleine mug. Terwijl ik dit schrijf vraag ik me af: is dat dan een mugje? Of een muggetje? En als je daar lang over discussieert met iemand, heb je dan gemuggenzift, of muggen gezift? Ik vroeg het aan Meneer Van Dalen, Wacht Op Antwoord sindsdien.
Na een korte nacht, ofja, de nacht duurt net als anders gewoon 6 uurtjes, dus na weinig slaap toch fris en fruitig aan het ontbijt. Het hoogtepunt van het verblijf. Al zagen sommige er wel uit als bedorven fruit. Waren er dan geen slechte grappen gemaakt? Zeker wel, maar deze waren zo slecht dat ze niet herhaald hoeven te worden.

Later: meer.
Voordat we het wisten was het alweer tijd voor het piekfijn georganiseerde thuistoernooi in Terra Victa, Odiliapeel. Jasper was wat later, want hij was Heesch? De rest had geen excuusjes en waren op tijd. Wouter had van alles wat op een cd gezet en kreeg daarvoor complimenten van de eerste tegenstander: Skunk. Nou ja, complimenten. Het was meer een opmerking: “de muziek is hier nog steeds hetzelfde”. En dat zullen we maar als compliment opvatten. Waar eind vorig seizoen in Veghel nog kansloos werd verloren (maar dat staat dus beschreven in het verslag dat niemand heeft gelezen) begonnen de heren van TFC ditmaal sterker. Zo verspilde ze geen onnodige energie aan inlopen of buikspieroefeningen en werd er voldoende rust genomen voor het inslaan/partijtje (+ 6 klapjes). De basis bestond uit 6 mensen + 1 libero. De eerste set werd gewonnen. De volgende set bestond de basis uit 6 mensen (waarvan een aantal anderen dan de eerste set) + nog steeds een libero. Zo kwam Olaf Wouters concurrent op de diagonaal in het veld. Wacht even. Zo kwam Olaf, Wouters concurrent op de diagonaal, in het veld. Luistert toch best nauw die interpunctie. Overigens werden de volgende sets allemaal verloren.

Na een volledige wedstrijd rust was het tijd voor een potje tegen Horn. Ook hier werd de eerste set tegen gewonnen en daarna was de spreekwoordelijke pijp, zeg maar spreekwoordelijk leeg. Op naar een week trainen en dan, ja nog een week trainen voordat de competitie begint. Die wordt begonnen in eigen hal tegen Weert.
Laten we ervoor gaan dat het niveau van de wedstrijden omhoog gaat, zodat de woordgrapjes in het verslag steeds slechter kunnen worden.



De voorbereiding is begonnen!

Na twee jaar afwezigheid was het zover, ik werd weer eens gevraagd een verslag te schrijven voor TFC. Komend seizoen zullen de mannen van TFC uitkomen in de regiodivisie en af moeten reizen naar plaatsen zoals Veldhoven en Berlicum, exotische oorden die als onbekend bestempeld kunnen worden. Verder mag er ook in Stijn gevolleybald worden, blijkbaar heeft ADC zich in Stijn gevestigd. Ook staat de plaats met het goorste bier van Nederland, Budel, weer op het lijstje. Zoals de titel van dit verslag al doet vermoeden, denkt onze trainer al aan komend seizoen. De spelers overigens ook, maar die zien “de zomer” als komend seizoen, vol met BBQ, bier en, ja dat was het eigenlijk wel. De trainer wilde de voorbereiding echter niet beginnen met een ongezonde avond, dus werd heren 1 voor straf naar Veghel gestuurd, naar een zaaltje zonder kantine!! Jasper had vooraf enige research gedaan en besloten dat hij beter thuis kon blijven. De gebroeders Scholten probeerden de trainer nog te flessen door zowel de linker- als rechterschoen van Pepijn te vergeten, en op het moment dat Gijs al halverwege de terugweg naar Odiliapeel was werd hij verzocht ook het kratje mee te nemen (waterflessen in dit geval). Daarna werd pas bedacht of er wel enige vorm van bezetting zou zijn aan het thuisfront. Dit resulteerde in de belangrijkste afspraak voor komend seizoen: Iedereen levert een thuissleutel in bij Gijs Bruisten, zodat coupes als deze niet plaats zullen vinden.
Ik vergeet helemaal te beginnen met een fatsoenlijke introductie van de spelers van TFC heren 1 slash Coppens warenhuis - de winkel voor je vuurwerk, tuinstoelen en carnavalskleding.nl. Dus voor de nieuwe lezers van dit fantastische blog/verslag, zoek zelf eens lekker uit wie er precies in heren 1 spelen! Waarom zou ik dat voor je moeten doen? Een beetje medewerking kan geen kwaad ofwel?
Nou ja, terug naar de wedstrijd dan. Zoals het begin van deze lap tekst al doet vermoeden, was het een memorabele avond. Jasper was er dus niet, maar ook Mitchel liet afweten. Daarnaast had ene R. Janzen teveel hooikoorts op zijn vork genomen tijdens het avondeten en moest noodgedwongen afzeggen. Dit werd niet gezien als legitieme reden, maar we zouden beiden een oogje toeknijpen.
De eerste oefenwedstrijd van het nieuwe seizoen was er één tussen de toekomstig kampioen uit de tweede divisie en de toekomstig nummer 4 uit de regiodivisie. Skunk had zich versterkt met een spelverdeler die kampioen is geworden met Peelpush heren 1 en had zodoende te maken met een spelverdelersoverschot. Daarop werd de eerste spelverdeler van afgelopen jaar ingezet als libero. Overigens verklaarde deze nieuwe spelverdeler dat hij het jammer vond dat hij geen zakken in zijn broek had, waarop Wouter pareerde dat hij toch nog nooit een zak in zijn broek had gehad? Bij TFC was door de afwezigheid van Jasper juist een liberotekort ontstaan, die afwisselend werd ingevuld door Bas, Peter (niet de trainer) en Pepijn. We zouden verder spelen tegen de zoon van trainer Peter van de Ven (Wouter), die wel erg op zijn moeder moet lijken.
Tijdens het inslaan bleek al dat het een ware Gala voorstelling zou worden, aangezien de Mikasa’s in Odiliapeel waren achtergebleven. Helaas is er nog geen vermelding van de eerste persoon die onder het net door serveerde. Skunk daarentegen presteerde het tot twee keer toe om, in de wedstrijd nog wel, onder het net door te serveren. De blijdschap bij TFC was compleet, echter niet wetende dat er een spelregelwijziging heeft opgetreden. Blijkbaar ben je tijdens oefenwedstrijden niet meer verschuldigd bier te geven aan je tegenstander bij een service onder het net door. Dit resulteerde in de belangrijkste afspraak voor komend seizoen: Rob doet altijd sprongservice.
Het begin van de eerste set was overigens ook nog verwarrend. Er was wel een scheids en deze zou de score wel mondeling toelichten. Na de eerste bal zou het ee-nul staan. Navraag of dit voor of achter was leverde niets op, waarop toch maar een telbord werd ingeschakeld.
Bij een 4-0 stand was het op, maar ja, toen waren pas 4 punten gespeeld. Tijdens de 4 sets die volgden gebeurde niets noemenswaardigs, al kan ik van alles verzinnen door het uitblijven van publiek. Oké, toch een paar, ik zeg het erbij, niet noemenswaardige situaties. In 1 van de 4 sets kreeg Stijn het voor elkaar om een balletje over de twaalf via het blok uit te slaan. De blokkeerder kreeg er echter niet helemaal een vinger achter en moest worden gewisseld. John Coppens kwam na een rondje na zijn servicebeurt naar de kant (want eruit voor de libero). Trainer Peter wilde hem wat ongevraagd advies geven: “John, ik wil elke, uh, zeg maar” Op dit moment werd hij onderbroken door de wissels: “Ja, wij willen Elke ook wel…” John wist niet goed of dit nu complimentjes waren aan zijn adres, maar dat zou hij thuis wel zien bij de post. “elke, elke beurt” probeerde trainer het nog, maar op dat moment was de wedstrijd afgelopen. Dit resulteerde in de belangrijkste afspraak voor komend seizoen: We laten altijd de trainer uitpraten om misverstanden te voorkomen.
Er werd nog gestemd over of het Jasper nog een kan bier zou kosten omdat hij geen verslag zou schrijven. Een vlugge telling leerde dat er 10 stemmen voor en geen tegen waren. Dus Jasper, bij deze: Bedrankt!

Ps. De namen in dit stuk zijn geanonimiseerd. Elke gelijkenis met echte spelers van TFC heren 1 berust op Wouter toeval.