U bent hier: HOME > Senioren > Heren > Heren 2 > Weblog H2

Belangrijk nieuws


Sponsors




Activiteiten

  • Geen activiteiten gevonden.

VC Volt 4 – Heren 2
Datum: 22 april 2017
Uitslag: 3 - 1

Einde van een tijdperk?

Hoewel de wedstrijd nergens meer over ging, wilde Heren 2 er eigenlijk nog wel iets van maken vanwege het afscheid van twee of meerdere spelers. Oudgedienden Ben en Peter stoppen met volleybal en sommige anderen twijfelen nog over hun toekomst bij het roemruchte Heren 2 (of 3, zo u wilt).

Alle goede bedoelingen ten spijt gingen onze helden zonder vaste inleenkrachten Stijn en Pepijn roemloos ten onder tegen de nummer laatst: 25 – 17, 21 – 25, 25 – 18 en 25 – 17.

Het enige wat vermeldenswaardig is, was het afscheidsetentje bij onze vaste eetgelegenheid ‘Chez Wiellie’ in Cuijk. Een bekend Chinees spreekwoord zegt: ‘als je het kunt frituren, kun je het eten’ en dat is bij Wiellie goed te zien. Wie vertrekt, betaalt en dus kon opa Ben de portemonnee trekken voor de lange lummels speciaal, sito sticks, berenhappen en wat onze Chinese vrienden nog allemaal meer in de vitrine hadden liggen.

Niet moe, maar wel voldaan ging na afloop ieder zijns weegs om in alle rust te bedenken hoe volgend seizoen eruit gaat zien.

Tot ooit!


Heren 2 – Activia 1
Datum: 8 april 2017
Uitslag: 1 - 3

Volleybal voor gevorderden of hoe je zeven setpunten verprutst

Met verbazing had Heren 2 de recente uitslagen van Activia bekeken. Zo wonnen zij met maar liefst 4 – 0 van de nummer 1, voorwaar geen sinecure. Al snel bleek dat de mannen uit St. Anthonis over veel aanvalskracht en serverend vermogen beschikten. Dat zouden wij moeten zien te neutraliseren met een goede pass, af en toe een bal verdedigen en vooral zelf ook sterk serveren.

Al me al zagen we de eerste set een interessant gevecht om de punten. Wil had de goede vorm uit Neerkant meegenomen, Stijn sloeg minstens net zo hard als de diagonaalspeler van Activia en Nels pakte zijn puntjes mee. Het was continu stuivertje wisselen en geen der ploegen wist verder dan twee punten weg te lopen van de ander. Uiteindelijk trok Activia met 23 – 25 aan het langste eind, maar dat had net zo goed andersom kunnen zijn.

In de tweede set begonnen Heren 2 wat sterker. De mannen wisten een klein gaatje te slaan en dat vol te houden tot we zo’n beetje bij de twintig punten waren. Iedereen weet dat een volleybalwedstrijd pas echt begint vanaf de twintig punten en daar ging het dan ook vreselijk mis. Maar liefst vier servicefouten in vijf pogingen maakte dat Activia de set alsnog naar zich toe kon trekken. Het werd 24 – 26 en het stond gewoon 2 – 0 voor de mannen uit St. Anthonis.

Coach Rob was furieus en nam harde maatregelen. Patje kwam spelverdelen en Ben ging naar de diagonaal. Het tweede serieuze probleemgebied (de passing) kon hiermee echter niet opgelost worden en dus moesten we er maar het beste van hopen. De ploeg leek vleugels te hebben gekregen. Met name de servicedruk was hoog: Jan, Peter en Ben serveerden tamelijk goed en Peter kreeg het plots voor elkaar om wel binnen de lijnen te gaan serveren. Tel daarbij een paar mooie blokkeringen voor ons en wat aanvallende fouten aan Activia zijde en de ruime voorsprong is verklaard. Op 24 – 17 hadden onze helden alle kansen om de set te winnen en daarmee de wedstrijd te kantelen.

Helaas. Kans na kans werd verprutst. Patrick wist niet een keer een scorende aanvaller te bereiken en op het laatst wist Heren 2 niets beters te verzinnen dan maar hopen dat de serveerder van Activia een keer fout zou serveren, ‘dat deed hij de vorige sets ook steeds’.  Deze keer echter niet en Activia stoomde in één ruk op naar 24 – 25. In een laatste stuiptrekking werd het nog wel 25 – 25, maar de geest was al lang uit de fles en Activia won ook de derde set. Nu met 25 – 27.

Rob had na deze blamage niks meer te zeggen en liet het de ploeg zelf maar uitzoeken. Schuldbewust gingen de mannen die de derde set verprutst hadden vol aan de bak om tenminste een punt over te houden aan deze ontmoeting. De vierde set leek nog het meest op de eerste. Geen van de twee teams kon echt afstand nemen van de ander. Gelukkig bleef Heren 2 deze keer aan de goede kant van de score en op 24 – 23 kwam Wil binnen de lijnen om voor het laatste punt te serveren. Zo gezegd, zo gedaan: 25 – 23 en snel omkleden voor het galafeest!


NVC 1 – Heren 2
Datum: 1 april 2017
Uitslag: 2 - 3

Denk aan het plafond!

Spelen in Neerkant is altijd bijzonder vanwege de zaal. Er is wel degelijk goed geïnvesteerd: er ligt een prima vloer in en aan de doucheruimte kunnen ze in Odiliapeel nog een voorbeeld nemen, maar de afmetingen van de zaal zijn gebleven zoals ze 50 jaar geleden ook al waren. Dat is dus een gymzaal met een veld en een, naar huidige maatstaven, erg laag plafond. De laatste keer dat een deel van het huidige Heren 2 in Neerkant was, werd de ploeg volledig afgedroogd met veel ballen tegen het plafond en/of een van de muren. Hopelijk ging dat nu anders.

Al snel bleek dat Wil zich als een vis in het water voelde. De zaal in Neerkant leek heel erg op de zaal waar het voor hem 39 jaar geleden allemaal begonnen was en hij speelde dan ook volledig op intuïtie. Alles lukte, tot en met een onderhandse achterwaartse steek naar Marthijn en een killblock op de hoofdaanvaller uit Neerkant.

De rest van Heren 2 moest in het begin van de set nog even wennen getuige de tussenstand en het regelmatige commentaar van onze tweede spelverdeler (‘Denk aan het plafond!’), maar na een bijzonder goede serveerbeurt van Jan was het erop en erover. 20 – 25, die was alvast binnen.

De tweede set verliep voor Heren 2 nog veel beter. NVC kwam nooit in de buurt van de setwinst, Heren 2 was schijnbaar gewend aan de afmetingen van de zaal en Stijn scoorde alleen niet als hij zelf uit sloeg. Het werd maar liefst 16 – 25 en NVC was rijp voor de slachtbank.

In de derde set waren de rollen echter omgedraaid. Heren 2 serveerde beduidend minder sterk dan in de voorgaande sets en passend kwam de ploeg enorm onder druk te staan. De ketsers en plafondballen waren niet van de lucht. Patje kwam Wil aflossen, maar dat bood nauwelijks soelaas. Nog sterker: het was wel duidelijk dat er in Maasbommel nooit een gymzaal gestaan heeft en dat Patje zelf ook niet zo goed aan het plafond dacht. Op een gegeven moment bracht Rob zelfs Mat in voor Stijn. Dan weten we wel hoe laat het is. Het debacle zat erop na 25 – 11 en Heren 2 droop snel af naar de andere kant van het net.

In de vierde set bracht Rob de kiloknallers binnen de lijnen. Peter verving Mitch en Ben kwam Nels aflossen. Het leek allemaal iets beter te gaan, met name Ben scoorde er vrolijk op los. Maar NVC had na die derde set behoorlijk wat zelfvertrouwen getankt ging door met de servicedruk op onze libero en de oudste passer-loper. Dat was uiteindelijk voldoende voor de setwinst en zo was het na ruim 70 minuten spelen gewoon 2 – 2. Op naar de vijfde set!

De koek was echter op. Heren 2 stribbelde nog wel wat tegen, maar de overwinning kwam voor NVC nooit meer serieus in gevaar. De Neerkanters klaarden de klus met 15 – 11 en Heren 2 kon het verdriet verdrinken in een van de vele kroegen.


Hovoc 2 – Heren 2
Datum: 11 maart 2017
Uitslag: 1 - 3

Jonge garde verliest slechts één set

De rest van het seizoen staat voor Heren 2 in het teken van lijfsbehoud, het liefst zonder het spelen van p/d-wedstrijden op 6 mei aanstaande. Als je echt helemaal veilig wil zijn, zul je achtste moeten worden en daar gaan we onze pijlen dan ook op richten. Daarvoor zou eerst gewonnen moeten worden bij Hovoc, het liefst met een nulletje of zeven.

Coach Rob koos er in Horst voor om de ervaren mannen rust te gunnen. Vijftigplussers Ben, Mat en William namen plaats op de bank om er nooit meer vanaf te komen, zelfs niet om water te gaan halen voor hun dorstige ploeggenoten. Heren 2 begon erg slordig aan de eerste set en in minder dan geen tijd had Hovoc een forse voorsprong opgebouwd. Heren 2 leek een optisch overwicht te hebben, maar de punten gingen naar Hovoc. Uiteindelijk werd er nog een forse eindsprint ingezet. Dat was echter te laat om de set ook daadwerkelijk te winnen. Hovoc hield het net lang genoeg vol en won met 25 – 23 de eerste set.

Ondertussen was de van een blessure terugkomende Stijn warmgedraaid. Hij kwam steeds beter in de wedstrijd en sloeg de deuken in de vloer. Samen met een deze keer erg stabiele passing zorgde dat voor de ommekeer. In de blokkering had het allemaal net wat nauwkeuriger gekund, maar de steken die we daar lieten vallen werden ruimschoots gecompenseerd in service en aanval. Uiteindelijk wonnen we de volgende sets probleemloos met 21 – 25, 18 – 25 en 17 – 25. Het was achteraf vooral behoorlijk slordig dat de eerste set verloren ging.

Na afloop gingen we friet eten in Boxmeer. Aangezien Jan de concurrentie met Mat niet aandurft als het om friet bakken gaat, stuurde hij zijn vrouw naar de plaatselijke friettent voor de friet en de snacks. Eerlijk is eerlijk, Flip bakt uitstekend! Bovendien weten we nu hoe je een nasischijf hoort te eten volgens de regels van de enige echte P.A.A.M van Duijnhoven.


Heren 2 – Unitas 1
Datum: 4 maart 2017
Uitslag: 0 - 4

Tja...

Na de nipt verloren wedstrijd tegen topper Havoc/Volt 1 waren we goedgeluimd voor de derby tegen Unitas. Meestal zijn het spannende vijfsetters en we zouden er alles aan gaan doen om er ook deze keer tegen de veel hogergeplaatste mannen uit Boekel een mooie wedstrijd van te maken. Bovendien was Peter weer eenjaartje wijzer geworden, dus dat beloofde nog wat.

Heren 2 kwam echter desastreus uit de startblokken. Unitas serveerde sterk en consequent op onze libero en William had de allergrootste moeite om de aanvallers nog enigszins te bereiken. Tel daarbij op dat de Boekelse aanvallers over het algemeen hoger en harder aanvielen, onze blokkering veel weg had van Leerdammer, de achterveldverdediging weer als vanouds was en de 16 – 25 nederlaag viel nog alleszins mee. Het grootste probleem was echter het totale gebrek aan bezieling en de wil om er iets leuks van te maken.

Coach Rob zag het allemaal met lede ogen aan, maar gaf het basiszevental toch een herkansing. Cijfermatig leek het in de tweede set veel beter te gaan, het werd immers 24 – 26, maar ook nu ontbrak ieder geloof in een positief resultaat. In de derde set besloot Rob de zaak om te gooien in de hoop iets te forceren in het groepsproces. Patrick ging doen waar hij erg goed in is (vele kilometers achter een bal aan rennen), Ben balde als een jonge god maar het mocht allemaal niet baten. Heren 2 ging roemloos ten onder met 18 – 25 en 16 – 25. Unitas was op alle fronten beter en gretiger en dus was er niets af te dingen op dit resultaat.

Het gat met de veilige achtste plek is inmiddels schrikbarend groot geworden en Heren 2 moet vrezen voor P/D-wedstrijden op zaterdag 6 mei. Hoewel, tiende worden kan natuurlijk ook en dan ben je twee weken eerder klaar met de competitie.

Toch was er nog wel iets goeds aan deze op het eerste gezicht verloren zaterdag. Mat had namelijk besloten om een oude Heren 2 traditie nieuw leven in te blazen en te trakteren op frietjes na de wedstrijd. Mat had zijn zaakjes thuis uitstekend voor elkaar: friet, snacks en drankjes werden met smaak genuttigd door Heren 2. Of, zoals eeuwig geblesseerde Bolkie na afloop van de vreetpartij zei: ‘Bedankt Mat, je friet was vandaag stukken beter dan je pass.’


Heren 2 – Havoc/VC Volt 1
Datum: 11 februari 2017
Uitslag: 2 - 3

Dat was niet gek!

Na een reeks mindere wedstrijden leken we sinds vorige week in de wedstrijd tegen kampioenskandidaat DKJO weer op de goede weg te zijn. We hadden weliswaar met 4 – 0 verloren, maar er werd in ieder geval weer vol overtuiging gespeeld en dat was de laatste weken wel anders geweest. Vandaag stond die andere kampioenskandidaat tegenover ons, eens even kijken wat dat op zou leveren.

Havoc/VC Volt 1 maakte dezelfde fout die Heren 2 zo vaak maakt en begon uitermate ongeïnspireerd aan de wedstrijd. Heren 2 ging er daarentegen vol in. William speelde als in zijn beste dagen, Mitchel kwam regelmatig in scoringspositie, Jan liet zien dat hij het volleyballen nog steeds niet verleerd is en Pepijn was gewoon niet te stoppen door de mannen uit Cuijk. Voor iedereen het goed en wl in de gaten had, was de eerste set met 25 – 19 gewonnen door Heren 2.

Havoc/VC Volt besloot in te grijpen om verder setverlies te voorkomen. Good-old Han ter Reegen, die er nog ouder uitziet dan onze eigen opa Ben, kwam binnen de lijnen om te laten zien dat hij zijn kunstjes nog niet verleerd is. Alle ballen hard tegen de zijlijn slaan, lastig serveren op positie 1 en ondertussen nog wat zuigen bij de scheidsrechters en de tegenstander, dat werk. Het miste zijn uitwerking allemaal niet en Havoc/VC Volt won overtuigend met 18 – 25.

Heren 2 begon vol goede moed aan de derde set, maar Havoc/VC Volt had de zaakjes nu goed op orde. Ze maakte beduidend minder passfouten en serveerden beter dan in de eerste set. Heren 2 bood prima tegenstand, maar het was net te weinig en ook de derde set ging met ruime cijfers naar Havoc/VC Volt: 20 – 25.

Toch was er nog niets verloren. Heren 2 stond immers goed te spelen en het was zeker niet zo dat de mannen uit Cuijk met twee vingers in de neus de sets binnenhaalden. In de vierde set wist Heren 2 de achterstand beperkt te houden. Net toen de kenners van TFC al dachten dat het ‘gewoon’ 3 – 1 zou worden voor Havoc/VC Volt, plaatste onze helden een tussensprintje en had Havoc/VC Volt het nakijken. Het werd geheel verdiend 22 – 25, ondanks behoorlijk wat misbaar van met name de aanvoerder en de verzorger van Havoc/VC Volt. Zij vonden dat de naar eer en geweten fluitende scheidsrechter van dienst er een potje van maakte, maar wij zouden echt niet weten wat de beste man  verkeerd gedaan zou hebben.

Op naar de vijfde set. Ook dit was een spannende set. Havoc/VC Volt wist dat het zich geen verder setverlies kon veroorloven in de strijd om het kampieonschap en was in de cruciale rally’s net wat scherper. Het werd uiteindelijk 12 – 15 voor de mannen uit Cuijk, maar Heren 2 vierde deze nederlaag als een overwinning. Voor het eerst sinds tijden hadden ze immers weer eens lekker gevolleybald en daar draait het uiteindelijk toch allemaal om.


DKJO 1 – Heren 2
Datum: 4 februari 2017
Uitslag: 4 - 0

Die nummer 8 kan nog tien jaar mee!

Na twee dramatisch slechte wedstrijden zonder enige bezieling mocht Heren 2 het op gaan nemen tegen de onbetwiste koploper. Thuis wisten we nog te winnen van ze, maar dat had twee redenen: DKJO was destijds verre van compleet én wij hadden Pepijn. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat er bij DKJO een gejuich losbarstte toen ze in de gaten kregen dat Pepijn er deze keer niet bij was.

In tegenstelling tot de vorige twee wedstrijden speelde Heren 2 deze keer wel voor wat het waard was. De spelers deden hun best en er werd nog redelijk goed gespeeld ook. DKJO maakte echter minder fouten en was behoorlijk dwingend vanaf de servicelijn. Bovendien waren wij niet altijd slim genoeg in het maken van de juiste (blokkerende) keuzes aan het net en de op het oog forse 25 – 15 nederlaag is verklaard.

De tweede set ging eigenlijk exact hetzelfde. We speelden naar ons vermogen, stonden redelijk aan te vallen, maar passend, blokkerend en serverend waren we de mindere van DKJO. We bleven tot 14 – 13 in de buurt van DKJO, maar toen werd het in één servicebeurt 21 – 13. Het was een kwestie van tijd voordat DKJO de tweede set zou winnen en met 25 – 15 was het zo ver.

Coach Patrick waardeerde het enthousiasme en de inzet van zijn spelers, maar ging toch de zaak omgooien. Hij ging zelf spelverdelen, zette super-sub Peter op het midden en good-old Ben schoof door naar de diagonaal. DKJO zette hun tweede spelverdeler in en plots leken er kansen te zijn voor Heren 2. Tot 16 – 16 was het stuivertje wisselen, maar toen liep DKJO weer weg en drie servicebeurten later was het ‘gewoon’ 25 – 18.

De vierde set zou het dan moeten gebeuren en warempel, Heren 2 ging vlot van start. We namen een voorsprong van maar liefst zes punten die stand hield tot 8 – 14. Toen kwam DKJO weer dichterbij om vervolgens in één ruk op te stomen van 11 – 15 naar 18 – 15. De wedstrijd werd professioneel uitgespeeld en zo stonden we na afloop met lege handen, ondanks een goed gespeelde wedstrijd.

Na de wedstrijd ontspon zich nog een bijzondere conversatie tussen de twee aanvoerders. Aanvoerder TFC: ‘Tja, wij hebben geen antwoord op jullie diagonaal.’ Aanvoerder DKJO: ‘Die nummer 8 van jullie stond ze anders ook aardig te raken.’ Aanvoerder TFC: ‘Ik weet het, maar hij houdt er mee op na dit seizoen.’ Aanvoerder DKJO: ‘Dat meen je niet, die man kan nog zeker tien jaar mee op dit niveau!’. Waarvan akte.


Heren 2 – Bedovo 1
Datum: 28 januari 2017
Uitslag: 0 - 4

Zielloos ten onder

Na de collectieve wanprestatie tegen Athos was het aan Heren 2 om te bewijzen dat ze het volleyballen nog niet verleerd waren. Maar Bedovo was op alle fronten veel beter en liet er geen moment twijfel over bestaan waar de vijf punten naartoe zouden gaan. Passend, serverend en aanvallend waren we duidelijk de mindere. Het ergste was echter het volledige gebrek aan bezieling bij Heren 2. Iedereen liet alles maar gebeuren: 18 – 25, 15 – 25, 20 – 25 en 17 – 25.

Volgende week weer een herkansing tegen DKJO. Maar als we dan niet beter ons best doen, zouden we wel eens heel vroeg aan de bitterballen kunnen zitten...


Athos 1 – Heren 2
Datum: 21 januari 2017
Uitslag: 4 - 0

Beschamend...

De heenwedstrijd tegen Athos zat bij onze aanvoerder nog vers in het geheugen. Hij koos er dan ook wijselijk voor om reeds ruim voor aanvang van de wedstrijd een plaatsvervanger aan te wijzen en zelf een weekendje in Birmingham door te brengen in plaats van af te reizen naar Sevenum.

Na een rondje door de Peel gedaan te hebben, had Heren 2 alle shirtjes weer verzameld en kon er richting Limburg gegaan worden. Aangezien we nog wat recht te zetten hadden tegen de mannen van Athos, was er alle vertrouwen in een enerverende hoogstaande pot volleybal. Dat vertrouwen leek zich in de eerste set uit te betalen. Patje was nog fris genoeg om vanuit alle hoeken en standen zijn aanvallers te bedienen en even, heel even leek het erop dat de set gewonnen zou kunnen worden. Helaas waren de Limburgers beter bij de les en zij wonnen bijna geniepig de set met 25 – 22.

Hierna was het eigenlijk over en sluiten met onze helden. Athos deed wat het de vorige wedstrijd ook al deed: rustig de rally aan de praat houden – met inderdaad af en toe sprankelende verdedigende acties – en rustig wachten op de fout van Heren 2 die je weet die gaat komen. Al snel was het via twee keer 25 – 17 maar liefst 3 – 0 voor Athos. Het enige wat Heren 2 had laten zien waren gefrustreerde blikken over en weer. Passers die een moeilijke dag hadden, aanvallers die geen pepernoot scoorden, blokkeerders die vooral onder de bal bleven en een eenzame marathonloper op het verkeerde veld, met volleybal had het allemaal weinig van doen.

Nog even werden de schouders eronder gezet om een volledige blamage te voorkomen, maar ook dat was tevergeefs. Athos haalde geroutineerd met 25 – 20 ook de vierde set binnen en zo kwam Heren 2 weer wat dichter bij de onderste vier plekken.

Toen onze aanvoerder vanuit een volle pub in Birmingham informeerde naar de uitslag, was het veelzeggende antwoord van onze nestor: ‘Een beschamende 4 – 0 nederlaag’. Daarmee was alles gezegd.


Heren 2 – VC Volt 5
Datum: 14 januari 2017
Uitslag: 3 - 1

Jammer van die laatste set

Vandaag stond er een belangrijke wedstrijd op het programma, als we tenminste 6 mei gevrijwaard willen blijven van de nacompetitie. Onder leiding van een zeer goede scheidsrechter die zich niet gek liet maken (nog bedankt voor het bier, Luuk) begon heren 2 geconcentreerd aan de wedstrijd. Pepijn was flink op dreef, zowel aan het net als vanaf de serveerlijn en de rest bleef niet achter. De mannen uit Cuijk kwamen er niet aan te pas. Nog voordat iedereen een tweede servicebeurt had gehad was het alweer over: 25 – 15 en op naar de volgende set.

Coach Rob was erg tevreden over de teamprestatie en zag geen enkele reden te gaan wisselen. Dezelfde ploeg betrad het veld voor de tweede set en nog steeds werd er uitermate gedegen gespeeld. Tot we de stand van 17 – 12 bereikt hadden. Plotseling was onze passlijn even de weg kwijt en Volt kwam in één serveerbeurt langszij. Gelukkig had Wil een van zijn betere serveerdagen en kon de schade tijdig hersteld worden. Uiteindelijk werd het 25 – 20 en konden we ons opmaken voor de verdubbelaar.

De derde set werd het een stuk spannender. Volt had door dat ze iets moesten gaan doen wilden ze nog wat punten mee naar Cuijk nemen en begonnen met frisse moed. Vanaf het begin van de set ging het gelijk op. Rond de 15 punten liep Volt zelfs iets uit, maar Heren 2 kreeg het voor elkaar het tij te keren en trok uiteindelijk met 26 – 24 aan het langste eind.

Als we nu serieus ons best zouden doen, zouden er vijf punten behaald moeten kunnen worden. Rob liet dezelfde helden staan en had alle vertrouwen in een goede afloop. Volt rook echter bloed en Heren 2 liep achter de feiten. Tot twee keer toe werd er een bewonderenswaardige inhaalrace ingezet (van 13–20 naar 16-20 en van 16-22 naar 21-22). Aan het einde van de set werd echter door eigen stommiteiten alles weggegeven en hield Volt met 22-25 toch een puntje over aan deze ontmoeting. De vijftigplussers van Heren 2 waren echter behoorlijk gefrustreerd en zien 6 mei zo langzamerhand met angst en beven tegemoet.


Activia 1 - Heren 2
Datum: 17 december 2016
Uitslag: 3 - 2

Patje houdt zijn shirtje droog

Trainer Jan had het van tevoren allemaal goed uitgedokterd. Als we met 4 – 0 zouden winnen van Activia, zouden we naar de zesde plaats stijgen en aansluiting houden met de top-5. Maar ja, in een uitwedstrijd winnen van een goed draaiend Activia is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Coach Rob had gewikt en gewogen en stuurde zijn voor deze wedstrijd ideale zestal het veld in. Heren 2 serveerde erg sterk, met name Marthijn en Mitchell produceerden hele reeksen vanaf de achterlijn. Activia kwam nauwelijks onder de servicedruk uit en de hardslaande diagonaalspeler raakte voornamelijk de onderkant van het net. Voor we het goed en wel door hadden, was het 12 – 25 en hadden we het eerste punt binnen.

Het begeleidingstrio van Activia was echter helemaal niet onder de indruk en wist wat te doen. Er kwam een andere spelverdeler binnen de lijnen, die al snel de allerbeste man van het veld bleek te zijn, een nieuwe middenman maakte zijn opwachting, de libero hoefde niet meer mee te doen en tot overmaat van ramp was de diagonaalspeler inmiddels warmgedraaid. Heren 2 ging  nog wel soepel van start en nam een voorsprong, maar die werd in één servicebeurt volledig teniet gedaan door de diagonaal van Activia. Het bleef stuivertje wisselen, totdat op 16 – 16 de diagonaal van Activia opnieuw mocht gaan serveren. Rob probeerde van alles, maar onze passlijn kreeg de keiharde sprongservice maar niet onder controle en Patje deed geen enkele moeite meer om er nog iets van te maken. Activia stoomde in één ruk door naar 23 – 16 en het was een kwestie van tijd voor de set afgelopen zou zijn.

De derde set gaf eenzelfde spelbeeld te zien, met het verschil dat Activia nu reeds vanaf 10 -10 stukje bij beetje wegliep van Heren 2. De diagonaalspeler was minder dwingend vanaf de servicelijn, maar het stokje werd van hem overgenomen door de passer-loper met een venijnige sprongservice, al dan niet geholpen door de scheidsrechter van dienst. Ook deze set ging met 25 – 17 naar Activia en het zag er somber uit voor onze helden.

Rob gunde Will voor de vorm nog wat speelminuten en dan zouden we snel aan het bier kunnen was de algehele gedachte. Geheel tegen de verwachtingen in nam Heren 2 echter een ruime voorsprong op de servicebeurt van Marthijn. Activia wist gelijk te trekken tot 19 – 19 en iedereen weet dat een set eigenlijk pas vanaf de 20 punten interessant wordt. Dat hadden ze zich in St. Anthonis ook goed in de oren geknoopt en Activia stoomde door naar een 23 – 20 voorsprong. Heren 2 gaf zich niet zomaar gewonnen en met een uiterste krachtsinspanning werd de vierde set met 23 – 25 gewonnen.

De vijfde set was bijzonder spannend. Het was continu stuivertje wisselen, waarbij het verschil nooit groter werd dan twee punten. Uiteindelijk trok Activia met 17 – 15 aan het langste eind en was daarmee de terechte winnaar na een gedenkwaardige wedstrijd.

Het meest gedenkwaardige was echter misschien wel de man in het wit, die er een geheel eigen one-man show van maakte. Enerzijds vasthoudend aan tradities (witte trui, hand op de netband leggen tijdens de service), anderzijds geheel nieuwe spelregels introducerend (blokkerende achterspelers, serveren met de voet op de achterlijn, vier keer spelen, het kon allemaal in St. Anthonis) liet hij een onuitwisbare indruk achter. Tel daarbij het grote aantal verkeerd beoordeelde in- en uitballen op en het moge duidelijk zijn dat de man in het wit de lachers op zijn hand had. Ach, het is maar een spelletje...


Spirit 2 - Heren 2
Datum: 3 december 2016
Uitslag: 0 - 4

Meneer de bouwvakker serveert Heren 2 naar winst (*)

Op 3 december stond de zoveelste cruciale wedstrijd voor Heren 2 op het programma. Nou proberen we iedere week links en rechts een paar puntjes te sprokkelen, maar Spirit uit Rosmalen moesten we eigenlijk kost wat kost onder ons zien te houden. Met een 4 – 0 overwinning zouden we uitstekende zaken doen, maar dat was ons dit seizoen nog niet gelukt.

Gelukkig konden we een beroep doen op Peppie, dat compenseerde de lijst afvalligen vrij aardig. Toch was het zeer de vraag hoe de mannen met de mentale druk om zouden gaan. Zo was er tijdens de warming-up al een akkefietje wat zorgde voor een definitieve scheiding van wat meer dan 10 jaar zo onafscheidelijk leek: roomies Peter en Patrick besloten om met directe ingang nooit meer samen in te spelen.

Coach Rob stuurde een uitgekiende mix van jeugdig talent en volwassen ervaring het veld in. Helaas bleek Ben nog steeds jeugdig onbezonnen te zijn, wat natuurlijk funest is vanaf een zekere leeftijd. Hij sloeg de eerste vier ballen meters uit, waardoor Spirit uiteindelijk besloot om niet eens meer te blokkeren op Ben. Dat was inderdaad ook nergens voor nodig. Ondanks de valse start lieten onze helden de mannen uit gemeente Den Bosch niet verder weglopen. Toen Spirit rijp was voor de sloop, bracht Rob alleskunner Patje in om het karwei te klaren en de eerste set werd binnen gesleept met 20 – 25. De schade viel mee: een gebroken ego bij Bennie en een bijna gebroken neus bij Patje, opgelopen bij een iets te enthousiaste blokkeerpoging met Mitch.

Patje bleef staan, wat gelijk beloond werd met een nieuwe klap op zijn toch al gevoelige neusje. Maar oude commando’s als Patje gaan gewoon door, ondanks minder presteren van oude mariniers van wie de jaren gaan tellen. Coach Rob maakte optimaal gebruik van de wisselmogeljikheden. Zo kreeg Jan achterin rust en kon Peter ‘meneer de bouwvakker’ aantreden als gewaardeerd servicekanon. In de tweede set hielden we Spirit onder de 20 en daarmee was de wedstrijd eigenlijk wel gelopen.

Spirit kon de moed niet meer opbrengen om er nog een wedstrijd van te maken, zeker niet nadat Peppie de nummer 15 van Spirit ergens in de derde set een momentje van bezinning bezorgde. De beste man kreeg een hard geslagen bal van Peppie recht op z’n snufferd, dacht ‘toet-toet-boing-boing’ en ging voor acht tellen gestrekt. Spirit durfde geen bal meer te verdedigen, Peppie sloeg deuken in de vloer, reserve-libero Ron passte en verdedigde alsof hij nooit weg geweest was en Peter stond zijn mannetje vanaf de servicelijn.

Het enige memorabele moment was nog het feit dat Bennie diep in de vierde set dan toch nog een bal wist te scoren. Daarmee was de wedstrijd wel gespeeld: 20 – 25, 19 – 25, 15 – 25 en 17 – 25. Daarna nog even langs de dopingcontrole en het feest in Den Bosch kon beginnen!

(*) de toch met enig technisch inzicht begiftigde meisjes van Hajraa dachten in Peter een bouwvakker te zien. Althans, dat mogen we aannemen nadat ze tijdens het inspelen aan ‘meneer de bouwvakker’ vroegen of ze een bal terug mochten hebben. We weten echter nog steeds niet waarom. De enige gelijkenis tussen Peter en een bouwvakker is hooguit het beruchte bouwvakkersdecolleté.


Havoc/Volt 1 - Heren 2
Datum: 5 november 2016
Uitslag: 4 - 0

Is dit nou de nieuwe kampioen?

Op 5 november reisde Heren 2 maar weer eens naar Cuijk voor een wedstrijd tegen een van de topteams uit deze competitie. Dit team zou een combinatie moeten zijn van Havoc en Volt, maar al snel bleek dat er precies nul mensen uit Haps meededen. Zelf hadden we de nodige personele problemen: Pepijn was deze keer niet beschikbaar (net zo min als Jeroen en Jelle) en Jan doorstond de warming-up niet goed. Hij had teveel last van zijn tegen Unitas opgelopen blessure en kon niet aan de wedstrijd beginnen. Patrick moest noodgedwongen op een van de buitenaanvaller posities gaan staan en dat stelde William weer voor de opdracht om zeer creatief te gaan spelen. Hij kan het namelijk uitstekend vinden met Patrick, maar qua aanvalskracht doet Patrick toch wel enigszins onder voor Jan, Pepijn, Marthijn etc.

De training van de woensdag ervoor bleek meteen vruchten af te werpen. Onze trainer vind dat we te weinig rendement uit onze service halen, en dus was er 80 minuten getraind op serveren. Wil begon de wedstrijd met een ace en Havoc/Volt had de grootste moeite om de pass onder controle te houden en aanvallende de punten mee te pakken. Wonder boven wonder deed Heren 2 het erg goed in de fantasierijke opstelling en tot ieders verbazing namen de mannen uit Odiliapeel en omstreken een voorsprong van 16 – 19. Dat kon dus eigenlijk niet meer mis gaan. Maar Heren 2 doet wel vaker dingen die op het eerste gezicht onverklaarbaar lijken. Zo ook deze keer en de Cuijkenaren haalden op geniepige wijze de eerste set binnen met 25 – 23.

Degene die gedacht had dat Heren 2 er even de schouders onder zou zetten na de nipt verloren eerste set kwam bedrogen uit. Havoc/Volt 1 ging beduidend beter serveren en Heren 2 kwam er feitelijk niet meer aan te pas. Het was al snel over en sluiten met 25 – 15, 25 – 18 en 25 – 16. We hadden erg weinig kansen gehad, maar we konden wel lekker snel het traditionele uitstapje naar culinair eetpaleis Chez Wiellie maken. Waren we toch niet helemaal voor niks naar Cuijk gereisd!


Unitas 1 - Heren 2
Datum: 29 oktober 2016
Uitslag: 3 - 2

Wie was er het eerste bij de mosterd?

Precies op zijn 50e verjaardag mocht Wil aantreden tegen de kersverse koploper Unitas. Kosten noch moeite waren gespaard om er een onvergetelijke wedstrijd van te maken: samen met Heren 2 had Unitas een 50-jarig jubileum banier laten maken, zo dat het wel duidelijk was wat er aan de hand was. Of kwam dat nu toch omdat Unitas zelf ook net 50 was geworden?

Heren 2 kon deze wedstrijd weer beschikken over Pepijn. En eerlijk is eerlijk, dat scheelt ongeveer een hele klasse. Unitas liep de hele eerst eet achter de feiten aan en het was slechts een kwestie van tijd voor we de 25 punten binnengeslagen zouden hebben. Helaas haperde de puntenmachine op een cruciaal moment en wist Unitas de eerste set op het nippertje met 25 – 23 voor de poorten van de hel weg te slepen. Coach Rob dacht er het zijne van en liet dat zijn spelers ook duidelijk merken: als je ze bij de strot hebt, moet je het afmaken!

In de tweede set waren de rollen omgekeerd. Nu had Unitas een lichte voorsprong, maar briljant ingrijpen van onze coach zorgde ervoor dat we deze set wonnen. Zo bleek maar weer dat Peter nog steeds van onschatbare waarde kan zijn, als hij maar goed serveert en verder zo min mogelijk aan het net verschijnt.

We hadden er zin in en een verrassing lag in het verschiet. In de derde set sloeg het noodlot echter toe. Tijdens een uitermate bijzondere verdedigende actie in de vorige set had Jan zijn schouder geblesseerd. Hij was nog wel begonnen aan de derde set, maar al snel werd duidelijk dat hij niet meer verder kon. Nu zat er veel intellect met voldoende technnische vaardigheden op de reservebank, maar eigenlijk niemand die zowel kan passen als aanvallen. Peter bedacht zich geen moment en met de nieuwe spelregels in zijn achterhoofd had hij al snel een uitermate gewiekst plan klaar voor coach Rob. Helaas was er ook binnen de huidige spelregels nog onvoldoende ruimte voor het plan van Peter en dus ging dat niet door. Dat betekende dat Ben voor het eerst sinds 1993 weer op de passer-loper positie stond, met alle gevolgen vandien. Unitas wist wel raad met dit buitenkansje en won de derde set eenvoudig met 25 – 19.

Aan het begin van de vierde set werden de nog beschikbare poppetjes op de beste plek gezet en gingen we vol goede moed verder. Binnen de korste keren was het 0 – 5 voor Heren 2 en pas rond de 20 slaagde Unitas erin om gelijk te komen. Het werd stuivertje wisselen en uiteindelijk was Heren 2 de gelukkigste. Met 26 – 28 werd deze set gewonnen en konden we ons op gaan maken voor de beslissende vijfde set.

In de vijfde set nam juist Unitas een kleine voorsprong, die uiteindelijk niet meer uit handen werd gegeven. Unitas verdedigde net wat beter en won terecht met 15 – 11. Al met al was het een mooie superspannende wedstrijd met bij vlagen uitstekend volleybal. De grote winnaars stonden deze keer dan ook op de tribune! Heren 2 dronk nog een klein pilsje en maakte zich op voor het grote feest in Den Bosch, Unitas dronk nog een klein pilsje en zou nog even moeten wachten voor hun grote feest.


Heren 2 – VC Volt 4
Datum: 26 oktober 2016
Uitslag: 3 - 1

Onnodig puntverlies zonder coach Rob

Na de opsteker van afgelopen zaterdag (3-1 winst tegen de voormalig koploper), zouden we nu op een midweekse dag moeten gaan vlammen tegen de onderste ploeg. We zouden het weliswaar moeten gaan stellen zonder coach Rob, maar verder waren alle ingrediënten aanwezig om eens een keer vijf punten binnen te slepen.

Helaas, zo goed als we vier dagen eerder van start gingen tegen DKJO, zo slecht begonnen we vandaag aan de wedstrijd. Pepijn sloeg zijn eerste bal als nieuwbakken 17-jarige kei- en keihard buiten de lijnen, Nels moest nog wakker worden, Jan zat nog niet lekker in de wedstrijd, Peter kon geen potten breken en ga zo maar door. VC Volt rommelde zich vrolijk door de wedstrijd en won tot hun eigen verbazing vrij eenvoudig de eerste set met 20 – 25.

Patrick, onze 1e assistent-coach bij afwezigheid van Rob, had op dat moment nog een rotsvast vertrouwen in de spelers die van start waren gegaan en gaf ze een herkansing. De ploeg ging wat beter draaien, maar echt briljant was het nog steeds niet. Mitch kon op midden zelden bereikt worden en de afstemming tussen Wil en Pepijn bleef onzuiver. Op 10 – 12 in het voordeel van Volt was Patje het zat. Daar kwam de dubbele wissel: Patje voor Wil en Ben voor Peer.

Patje kon Pepijn in ieder geval beter laten renderen. Bovendien ging Nels beduidend beter spelen, waarschijnlijk omdat hij niet meer bang hoefde te zijn gewisseld te gaan worden. De passlijn bleef wankel, maar Patje rende zich uit de problemen. De tweede set werd uiteindelijk met 25 – 17 gewonnnen.

Volt kwam in het hele stuk niet meer voor en Heren 2 werkte de wedstrijd secuur af. Het meest interessante was misschien nog wel het dynamisch situationeel coachen van 2e assistent Wil. Sommigen hebben een aai over de bol nodig (‘Goed gedaan Nels, gewoon ogen dicht en rammen maar!’), anderen moeten op tijd geprikkeld worden (‘Geeft niks Jan, iedereen heeft recht op een ketser per set’ of ‘Lekkere bal Ben, nou nog leren blokkeren en het feest is compleet!’).

Uiteindelijk wonnen we met 3 – 1. We nemen afstand van de onderste regionen, maar het gevoel bleef overheersen dat we toch een puntje hadden laten liggen. Dan moet het tegen Unitas maar gebeuren!


Heren 2 – DKJO 1
Datum: 22 oktober 2016
Uitslag: 3 - 1

Amsterdam Dance Event laat sporen na

Tot op heden beleeft Heren 2 een erg moeizaam seizoen. We missen hier en daar wat spelers en de mannen die overgebleven zijn, zijn nog niet in staat om te leveren wat we normaal gesproken van hen mogen verwachten. Maar voor de wedstrijd tegen koploper DKJO waren er een paar lichtpuntjes: eindelijk konden we weer eens gebruik maken van de diensten van Pepijn én DKJO was verre van compleet. Als we ooit van ze zouden kunnen winnen, zou het vandaag moeten gaan gebeuren!

Aan het begin van de wedstrijd leek het er nog niet erg op dat Heren 2 zich bewust was van een unieke kans. De zo broodnodige concentratie was er duidelijk nog niet. Coach Rob riep wel drie keer ‘Ge mat erin!’ voordat Mat in de gaten had dat de wedstrijd zou gaan beginnen en Jan startte als vanouds met een regelrechte ketser links uit de flank. Maar daarna hadden de mannen de zaak snel op de rit. Er werd door iedereen vreselijk goed geserveerd en die enkele bal die DKJO wel wist te verwerken, was een prooi voor Heren 2. Voor DKJO goed en wel in de gaten had dat de wedstrijd begonnen was, was de eerste set al ingeleverd: 25 – 10 voor TFC.

DKJO had het liefst wat andere poppetjes in het veld gezet, maar met slechts zes spelers is dat niet te realiseren. In dezelfde samenstelling als in de eerste set gingen ze hun best doen om het Heren 2 moeilijk te maken. Dat lukte niet echt, het was vooral aan Heren 2 zelf te danken dat DKJO nu langer in het spoor kon blijven. Heren 2 liet zich echter de kaas niet van het brood eten en speelde naar een terechte 25 – 21 setwinst.

In de derde set gooide DKJO hun opstelling iets om, zodat ze nu hun slagkracht aan de buitenkant geconcentreerd hadden. Dat was duidelijk even wennen en Heren 2 kon hiervan profiteren. De blokkering was nu iets minder aan DKJO zijde en met name Pepijn wist daar wel raad mee. Ook de derde set ging met 25 – 21 naar Heren 2 en daarmee was de eerste winst van het seizoen een feit.

Nu was het zaak om de volle buit binnen te halen en afstand te gaan nemen van de onderste plaatsen op de ranglijst. Helaas werd in de vierde set pijnlijk duidelijk dat Jan tijdens het Amsterdam Dance Event iets te lang bij een optreden van de heer Verwest (Thijs voor vrienden) was blijven hangen. De schrijver dezes begrijpt niet zo goed waarom het huiswerk van Verwest met alle geweld om vier uur ’s nachts overhoord moet worden en het resultaat was er dan ook naar: het was over en uit met de passing van Jan. Tel daarbij op dat DKJO inmiddels de poppetjes op de goede plaats had staan, de servicedruk van Heren 2 stevig afgenomen was én dat onze diagonaal flink door het ijs zakte en het moge duidelijk zijn dat deze set zeer moeizaam verliep. Coach Rob beloonde de gretige Nels nog wel met een invalsbeurt, maar dat mocht niet meer baten. DKJO verspeelde hun zorgvuldig opgebouwde voorsprong niet meer en won de laatste set met 18 – 25.

Het goede nieuws is dat we eindelijk eens gewonnen hebben en van de laatste plaats zijn, het minder goede nieuws is dat we een uitgelezen kans hebben laten liggen om gelijk op te stomen naar de negende plek. Woensdag spelen we echter tegen Volt 4 en misschien kunnen we dan wel de volle winst pakken!


Bedovo 1 - Heren 2
Datum: 15 oktober 2016
Uitslag: 0 – 4

Overtuigende 4 - 0

Op de verjaardag van onze gewaardeerde brillenverkoper waren we er helemaal klaar voor. De draadjesvleesbitterballen van Van Dobben en het La Chouffe bokbier stonden alvast gereed om de ongetwijfeld glorieuze overwinning uitbundig te vieren. De wedstrijdvoorbereiding zelf was ook al puik in orde met een calorierijk puddingroomtaartje. De enige die oversloeg was Peter, want zoals we allemaal weten heeft hij een uitgebalanceerd voedingspatroon.

Kortom, alle ingrediënten voor een geweldige pot waren weer ruimschoots aanwezig. Het enige wat misschien gemist werd, was een reservebank vol volwaardige 1e klasse spelers, maar ach, dat mag de pret niet drukken!

De eerste set was goed en wel voorbij voordat we eraan begonnen waren. Terwijl Bedovo zijn best deed om te volleyballen, stond TFC er behoorlijk inspiratieloos bij. De pass was instabiel, de aanvallers waren juist zeer stabiel, maar scoorden toch te weinig en de service was ook al niet echt supermoeilijk. Binnen een vloek en een zucht was het 25 – 10 en mochten we wisselen van speelhelft.

De tweede set ging beduidend beter. Dat lag echter niet zozeer aan ons, maar eerder aan Bedovo. Zij hadden zich in slaap laten sussen door ons en gingen mee in het Comedy Capers foutenfestival. TFC had de setwinst voor het grijpen, maar vijf cruciale fouten aan het einde van de set wierpen de winst in de schoot van de tegenstander: 25 – 22.

We hadden nog wel het idee dat we een kansje zouden maken in de derde set. Maar Bedovo was beter bij de les. Ze verdedigden beter en maakten aan het net minder fouten. Zelfs de jarige job en zijn 100% scorende maatje konden een nederlaag niet voorkomen. Met 25 – 18 was de wedstrijd binnen voor Bedovo.

In de vierde set was de wil van Bedovo om vijf punten te pakken nogal wat sterker dan onze wil om in ieder geval één punt over te houden aan deze verloren zaterdagavond. Het werd 25 – 12 en het enige positieve daarvan was dat we relatief vroeg aan het bier konden.

Volgende week is DKJO aan de beurt om de punten te komen verdelen, komt dat zien!


Heren 2 – Athos 1
Datum: 8 oktober 2016
Uitslag: 1 - 3

Jullie spelen toch altijd al tegen jezelf?

Na de zeperd tegen Volt 5, mochten de mannen van Heren 2 het vandaag opnemen tegen een andere laagvlieger. We weten wat we moeten doen om tegen dit soort tegenstanders kans te maken op punten, we krijgen het echter even niet voor elkaar. Het laatste restje hoop werd bij onze aanvoerder in ieder geval al weggenomen toen hij van huis ging. Hij vertelde zijn vriendin dat ze vandaag tegen de onderste moesten, waarop het veelzeggende antwoord was: ‘Jullie moeten toch altijd al tegen jezelf?’.

Onze mannen stonden mooi op tijd aangetreden tegen het in fleurig paars spelende Athos. De Limburgers hadden minstens net zo veel ervaring in huis als wij en dus kon het wel eens een interessant partijtje worden. Helaas, het was chaos troef bij de mannen uit Odiliapeel. De service was matig, de pass was zwaar onder de maat, aanvallen werden zelden succesvol afgerond en tot overmaat van ramp stonden er spelers in het veld die eruit zagen of ze de hele nacht op Festyland doorgebracht hadden. Athos hoefde eigenlijk maar één ding te doen, namelijk de bal in het spel houden en het probleem steeds weer bij Heren 2 leggen. Laat ze dat nou als geen ander beheersen.

De eerste set werd kansloos verloren met 18 – 25 en we konden ons op gaan maken voor een moeizame middag. De tweede set startte niet veel beter. De pass bleef slecht, ballen vielen zomaar op de grond en de verwijtende blikken naar elkaar werden er niet minder om. Toen onze spelverdeler er inmiddels een halve marathon op had zitten, vond hij het welletjes na de zoveelste waardeloze pass van Jan en/of Mat. Hij stapte geheel vrijwillig het veld uit voor een afkoelingsperiode van anderhalve set en Patje mocht zijn best doen om de haperende motor aan de praat te krijgen. Even leek dat te lukken, maar helaas. Ook de tweede set ging naar de mannen uit Sevenum, dit keer met 22 - 25.

Voor aanvang van de derde set besloot coach Rob de zaak om te gooien. Peter, die ondanks een naar eigen zeggen vlekkeloze wedstrijd in Cuijk toch op de bank mocht beginnen, kwam in het veld. Ben schoof door naar de diagonaal, Patje bleef staan en zo werd er een nieuwe poging gedaan punten te pakken. In deze samenstelling draaide het allemaal net wat beter. Briljant was het nog steeds niet, maar er werd wel gewonnen: 25 – 22.

Vol goede moed werd er aan de vierde set begonnen. Het geloof was er nu dat we nog een tweede en derde set zouden kunnen winnen. Athos liet het echter niet zo ver komen en met 21 – 25 gingen de Limburgers met maar liefst vier punten naar huis.

Na twee wedstrijden is de conclusie dat we een moeizaam seizoen tegemoet gaan gerechtvaardigd. We missen weliswaar twee langdurig geblesseerden, maar als je in twee wedstrijden tegen twee zeer matige tegenstanders slechts één setje weet te winnen belooft dat niet veel goeds voor de rest van het seizoen. Maar wie weet komt de kentering in Beek en Donk en krijgt Patje toch gelijk!


Volt 5 - Heren 2
Datum: 1 oktober 2016
Uitslag: 4 - 0

Hier is wat te halen!

We hadden van de Nevobo al uitstel gekregen om aan de competitie te beginnen. Toch komt eens de dag dat je er aan moet geloven ondanks een waslijst aan min of meer geblesseerden. Verder was Mat al een maand of drie op zoek naar de spelerskaarten, maar de ondersteuning daarbij vanuit het team (behalve wat goedbedoelde tips van het orakel) was nihil. Ook zijn er tijdens het zomerreces twee kennelijk zeer gewilde wedstrijdshirts achterover gedrukt. Zolang Jeroen en Jelle aan het revalideren zijn, hoeft dat echter geen groot probleem te zijn. Gezien de te verwachten revalidatieperiode van beide basiskrachten, heeft de shirtjescommissie nog ruim een half jaar de tijd om dit probleem galant op te lossen (lees: over te gaan tot de aanschaf van een nog mooier en comfortabeler type shirt dan we al hebben).

De aanloop naar de eerste wedstrijd was dus verre van perfect: geen shirtjes, geen spelerskaarten, geen spelers. Gelukkig kon er op het laatste moment nog een batterij talenten uit Heren 3 ingevlogen worden, waardoor we toch met een stevige selectie aan konden treden tegen de spiksplinternieuwe fusieclub uit Cuijk/Beers/Velp/Haps met allemaal oude gezichten.

De eerste set werd goed begonnen met behoorlijk wat servicedruk van onze mannen. Pas bij 0 – 4 in ons voordeel slaagden de mannen van Volt erin om hun eerste aanval te produceren. Die was wel gelijk raak en zou onze blokkering wakker geschud moeten hebben. Er ontspon zich een gelijk opgaande wedstrijd, met helaas nogal veel fouten aan beide kanten. Aan het einde van de rit bleek Volt net iets slimmer en ze wonnen de eerste set met 25 – 21. Aangezien we met vlagen een optisch overwicht leken te hebben, ontlokte dit onze reservespeler Mat Reinen de uitspraak dat hier iets te halen was.

Wakker geschud door Mat deden we in de tweede set nog meer ons best. Hoewel onze pass en service onder de maat bleven, wisten we aantoonbaar beter te presteren. De tweede set werd met slechts 25 – 22 verloren!

Dit was echter wel het sein voor coach Rob om de reservespelers de kans te bieden hun waarde voor de ploeg te tonen. Statistisch gezien kunnen we daar kort over zijn: de reservespelers konden het deze keer niet waarmaken. Volt won met 25 – 12 en 25 – 15. Heren 2 zien we voorlopig terug op een mooie 11e plaats, wat veel ruimte voor verbetering biedt.

Pas later bleek dat Mat (onze vaste oberkelner) wel degelijk goed gezien had dat er wat te halen was in Cuijk, namelijk grote potten bier met een inhoud van 33 cl!